NIELS VAN DE MAELE (21)

Werkt bij: Anziplast Izegem

OVER MEZELF:

Ik ben Niels, ik woon in Oostkamp en werk bij Anziplast in Izegem. Ik woon nog thuis, voorlopig. Ik heb een verloofde, Melissa en we zijn al drie jaar samen. We hebben nog geen plannen om te gaan samenwonen want Melissa studeert nog.

 

Ik heb eerst drie jaar op leercontract gewerkt in den bouw, daarna heb ik 1,5 jaar vast gewerkt in den bouw.  Ik deed vooral de metselwerken, ruwbouw.  Achteraf werkt ik in onderaanneming voor Fluxys, de gasleidingen. Maar ik wilde eigenlijk terug gaan metsen. Mijn baas vond dit geen leuk nieuws en ik kreeg mijn ontslag.

 

Mijn ouders zeiden dat ik KIEM zeker moest proberen, zien of het iets voor mij was, en dat heb ik ook gedaan, ze waren gewoon content dat ik werk had.

"NIELS IS EEN HELE SYMPATHIEKE EN LEERGIERIGE COLLEGA"

COLLEGA’S VAN NIELS

Rita Govaert

Rita Govaert

COLLEGA VAN NIELS

HOE IK IN CONTACT KWAM MET KIEM:

De mama van mijn vriendin toonde mij de advertentie van KIEM in de Streekkrant, want ze wist dat ik werk zocht.  Ik wou eigenlijk iets heel anders doen en was van plan een opleiding te volgen.  Maar na die advertentie te zien heb ik eerst informatie opgezocht over wat KIEM precies was en daarna heb ik gebeld.

 

Ik mocht op gesprek in KTA Brugge met Marieke van KIEM, Nele van VDAB en Francis de leerkracht.  Ze gaven uitleg over KIEM en wilden gewoon eens babbelen.  Ze wilden vooral weten of ik het zag zitten om te starten.  Dan beslisten ze of ik mocht doorgaan naar de opleiding en dat mocht, ik was content.

MIJN KIEM-OPLEIDING:

Ik moest “terug naar school”.  Dat vond ik soms saai… Als ik bezig kon zijn met mijn handen vond ik het leuk, maar soms moesten we aan een “bank” zitten.  Als je het gewend bent buiten te werken en je moet opeens uren binnen op een stoel zitten: dan is dat wel lastig.

Die theorie was niet zo lastig, want ik ben redelijk technisch aangelegd, ik was er rap mee weg. In het bedrijf zeggen ze dat ook soms tegen mij, als de baas eens langskomt, dat ze het chapeau vinden wat ik al bereikt heb, in nog geen jaar tijd. 

“In het bedrijf krijg ik soms complimenten voor wat
ik al bereikt heb in nog geen jaar tijd”

NA MIJN OPLEIDING:

Eerst werkte ik 6 maanden op IBO-contract, dan moest ik constant vormen wisselen.  Daarna kreeg ik een vast contract in ploeg.  Dan moest ik samen met een collega een cel leiden, dat is 17 machines.  Die collega leerde mij nog wat verder op.

DE SFEER OP HET WERK:

Ik heb toffe collega’s, ook al sta ik alleen aan die machines. Er is altijd één operator bij mijn machines, soms zelfs nog een tweede. Om de producten in te pakken en te laten weten dat de machine warm is. De hal is verdeeld in 2 gelijke delen, vooraan staat er ook nog een vormopzetter, die hetzelfde doet als ik. Naar hem mag ik altijd gaan als ik iets niet versta.

De dagploeg komt ook toe om 7.30, dat zijn ook nog 2-3 mensen die erbij komen.

EVELYNE GELDHOF

EVELYNE GELDHOF

COLLEGA VAN NIELS

"JE BENT JE 'EIGEN BAAS' OVER 17 MACHINES. IK ORGANISEER ZELF MIJN WERK."

MIJN WERK:

Mijn beroep heet eigenlijk vormopzetter/opstarter. Sinds januari sta ik er alleen voor, voor die 17 machines. De meeste dingen zijn stukken voor in Volvo-auto’s, stukken om buizen aan elkaar te monteren, dopjes, … echt vanalles.  Meestal op mijn machines zijn het kleine dingen.

 

Ik moet ook instellen en opstarten.  Eerst moet je het water doorblazen, dan je vorm invetten, de vorm goed opkuisen, de vorm eraf halen, een nieuwe vorm tussenhangen en vast kisten, opendoen, koeling aansluiten, het robotprogramma installeren met zo een klein schermpje dat naast de machine hangt, dat is om de stukken uit de vorm te halen en op de transportband te leggen. En dan moet je opstarten, dat is meer dan op een knopje “aan” duwen, je moet een diskette inlezen. Eerst heb je het inspuiten van de warme plastic, de nadruk is de grondstof die nog in de schroef zit, erbij spuiten.

 

Vandaag heb ik veel weg en weer gelopen. (lacht)  In de winter is het warm, je kan in je T-shirt werken. Maar in de zomer kan het echt heet zijn. Het is zweten! 

Ik doe mijn werk heel graag maar ik mis het wel om buiten te werken, dat mis ik aan mijn metsersjob.  Ideaal zou zijn mijn werk dat ik nu doe, maar met machines buiten (lacht).

 

In den bouw sta je constant onder druk om je rendement te halen, nu ook.  Maar als je een probleem hebt met een machine is er meer begrip voor.  Je bent ook “je eigen baas” over die 17 machines. In den bouw zeggen ze je wat je moet doen en wanneer. Nu organiseer ik zelf mijn werk. Dat is veel idealer.  Het werk is fysiek toch wel iets minder lastig.  Daarom ben ik niet minder moet ’s avonds.  Zeker als je de vroegen hebt.

IN PLOEGEN WERKEN:

De laten doe ik echt niet graag. Lang slapen ’s morgens kan ik al niet.  En zo laat vertrekken naar je werk, dan ben je ook zo laat thuis, dan moet je nog eten, douchen,… De weken wisselen elkaar af. Je hebt wel pauze, om iets te eten, om eentje te roken…

Vroegen: is van 4.40 tot 13u en de laten is van 13u tot 21.15u maar je moet wel zeker 5 minuten op voorhand op je werk zijn voor de ploegoverdracht. 

"MIJN RAAD VOOR  TOEKOMSTIGE KIEMERS: LAAT JULLIE NIET AFSCHRIKKEN!"

MIJN RAAD AAN DE TOEKOMSTIGE KIEMERS:

Laat jullie niet afschrikken. In de opleiding (die al kort is) vuren ze heel veel moeilijke woorden op je af die je nog nooit hebt gehoord, moet je dingen doen die je nog nooit hebt gedaan. Je moet dat in zo een korte tijd kunnen.  Dat schrikte mij in het begin af: hoe moet ik in een bedrijf gaan beginnen als ik niet weet hoe of wat? Maar bij ons in het bedrijf ik een heel goeie opleiding gekregen, ik was er zeer content van.

PETER VAN STEEN

PETER VAN STEEN

PETER OVER NIELS:

Niels is iemand die gestructureerd is, matuur voor zijn leeftijd. Hij is leergierig, hij heeft zeer veel verantwoordelijkheidszin en hij is ook slim! Dat zijn een aantal eigenschappen die een KIEMer wel nodig heeft.  Deze job vraagt technische kennis en knowhow over kunststoffen en over matrijzen. En die informatie moeten ze dan nog eens absorberen over een heel korte termijn.  

 

Niels heeft voldoende maturiteit om verantwoordelijkheid te nemen en hij heeft ze ook relatief snel gekregen van ons.  Hij is nu verantwoordelijk over een groep van machines.  

 

Ik leg uit dat een verkeerde beslissing of een gebeurtenis of actie nooit een drama is. Het gaat maar over een kunststof stuk, het gaat maar over een matrijs, niets is onherstelbaar.  Ze kunnen maar zoveel doen als hun best, en wij als bedrijf kunnen de rest doen als omkadering.

"VOOR JONGEN MENSEN IS DE STRESS EN DE DRUK IN ZO'N FUNCTIE WEL EEN PROBLEEM,
WANT JE HEBT WEL EEN VERANTWOORDELIJKHEID BINNEN ZO'N GROTE FIRMA. 
MAAR IK DENK DAT WIJ HEN HEEL GOED OMKADEREN, DAT IK HEEL GOED RELATIVEER EN HEN GERUST STEL EN ONDERSTEUN."

PETER VAN STEEN, ZAAKVOERDER VAN ANZIPLAST

STEVEN, KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST, OVER NIELS:

Niels is zeer gemotiveerd, gedreven en leert snel bij. Hij is iemand die echt met veel goesting zijn job uitvoert, dat zie je meteen. Aan de manier waarop hij bepaalde dingen zelf aanbrengt, zijn input, zijn vraagstelling, dat komt naar boven.

 

Dit was nog niet meteen duidelijk tijdens de opleiding, maar hoe meer Niels zelfvertrouwen kreeg in zijn job, hoe meer zijn talenten naar boven kwamen.

 

Zo is Niels al na zes maanden verantwoordelijk geworden voor 17 kleine machines met weliswaar de makkelijkste producten, maar toch, dit is al een serieuze verantwoordelijkheid. Hij werkt hier nu een jaar en krijgt ook meer voeling met de machines om problemen te kunnen oplossen. Er is dan meer denkwerk en minder doe-werk.

STEVEN_1.jpg

STEVEN VAN WALLEGHEM

KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST

"HOE MEER NIELS ZELFVERTROUWEN KREEG IN ZIJN JOB,
HOE MEER ZIJN TALENTEN NAAR BOVEN KWAMEN."

STEVEN VAN WALLEGHEM, KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST

NIELS VAN DE MAELE (21)

Werkt bij: Anziplast Izegem

OVER MEZELF:

Ik ben Niels, ik woon in Oostkamp en werk bij Anziplast in Izegem. Ik woon nog thuis, voorlopig. Ik heb een verloofde, Melissa en we zijn al drie jaar samen. We hebben nog geen plannen om te gaan samenwonen want Melissa studeert nog.

 

Ik heb eerst drie jaar op leercontract gewerkt in den bouw, daarna heb ik 1,5 jaar vast gewerkt in den bouw.  Ik deed vooral de metselwerken, ruwbouw.  Achteraf werkt ik in onderaanneming voor Fluxys, de gasleidingen. Maar ik wilde eigenlijk terug gaan metsen. Mijn baas vond dit geen leuk nieuws en ik kreeg mijn ontslag.

 

Mijn ouders zeiden dat ik KIEM zeker moest proberen, zien of het iets voor mij was, en dat heb ik ook gedaan, ze waren gewoon content dat ik werk had.

"NIELS IS EEN HELE SYMPATHIEKE EN LEERGIERIGE COLLEGA"

COLLEGA’S VAN NIELS

Rita Govaert

Rita Govaert

COLLEGA VAN NIELS

HOE IK IN CONTACT KWAM MET KIEM:

De mama van mijn vriendin toonde mij de advertentie van KIEM in de Streekkrant, want ze wist dat ik werk zocht.  Ik wou eigenlijk iets heel anders doen en was van plan een opleiding te volgen.  Maar na die advertentie te zien heb ik eerst informatie opgezocht over wat KIEM precies was en daarna heb ik gebeld.

 

Ik mocht op gesprek in KTA Brugge met Marieke van KIEM, Nele van VDAB en Francis de leerkracht.  Ze gaven uitleg over KIEM en wilden gewoon eens babbelen.  Ze wilden vooral weten of ik het zag zitten om te starten.  Dan beslisten ze of ik mocht doorgaan naar de opleiding en dat mocht, ik was content.

MIJN KIEM-OPLEIDING:

Ik moest “terug naar school”.  Dat vond ik soms saai… Als ik bezig kon zijn met mijn handen vond ik het leuk, maar soms moesten we aan een “bank” zitten.  Als je het gewend bent buiten te werken en je moet opeens uren binnen op een stoel zitten: dan is dat wel lastig.

Die theorie was niet zo lastig, want ik ben redelijk technisch aangelegd, ik was er rap mee weg. In het bedrijf zeggen ze dat ook soms tegen mij, als de baas eens langskomt, dat ze het chapeau vinden wat ik al bereikt heb, in nog geen jaar tijd. 

“In het bedrijf krijg ik soms complimenten voor wat
ik al bereikt heb in nog geen jaar tijd”

NA MIJN OPLEIDING:

Eerst werkte ik 6 maanden op IBO-contract, dan moest ik constant vormen wisselen.  Daarna kreeg ik een vast contract in ploeg.  Dan moest ik samen met een collega een cel leiden, dat is 17 machines.  Die collega leerde mij nog wat verder op.

DE SFEER OP HET WERK:

Ik heb toffe collega’s, ook al sta ik alleen aan die machines. Er is altijd één operator bij mijn machines, soms zelfs nog een tweede. Om de producten in te pakken en te laten weten dat de machine warm is. De hal is verdeeld in 2 gelijke delen, vooraan staat er ook nog een vormopzetter, die hetzelfde doet als ik. Naar hem mag ik altijd gaan als ik iets niet versta.

De dagploeg komt ook toe om 7.30, dat zijn ook nog 2-3 mensen die erbij komen.

EVELYNE GELDHOF

EVELYNE GELDHOF

COLLEGA VAN NIELS

"JE BENT JE 'EIGEN BAAS' OVER 17 MACHINES. IK ORGANISEER ZELF MIJN WERK."

MIJN WERK:

Mijn beroep heet eigenlijk vormopzetter/opstarter. Sinds januari sta ik er alleen voor, voor die 17 machines. De meeste dingen zijn stukken voor in Volvo-auto’s, stukken om buizen aan elkaar te monteren, dopjes, … echt vanalles.  Meestal op mijn machines zijn het kleine dingen.

 

Ik moet ook instellen en opstarten.  Eerst moet je het water doorblazen, dan je vorm invetten, de vorm goed opkuisen, de vorm eraf halen, een nieuwe vorm tussenhangen en vast kisten, opendoen, koeling aansluiten, het robotprogramma installeren met zo een klein schermpje dat naast de machine hangt, dat is om de stukken uit de vorm te halen en op de transportband te leggen. En dan moet je opstarten, dat is meer dan op een knopje “aan” duwen, je moet een diskette inlezen. Eerst heb je het inspuiten van de warme plastic, de nadruk is de grondstof die nog in de schroef zit, erbij spuiten.

 

Vandaag heb ik veel weg en weer gelopen. (lacht)  In de winter is het warm, je kan in je T-shirt werken. Maar in de zomer kan het echt heet zijn. Het is zweten! 

Ik doe mijn werk heel graag maar ik mis het wel om buiten te werken, dat mis ik aan mijn metsersjob.  Ideaal zou zijn mijn werk dat ik nu doe, maar met machines buiten (lacht).

 

In den bouw sta je constant onder druk om je rendement te halen, nu ook.  Maar als je een probleem hebt met een machine is er meer begrip voor.  Je bent ook “je eigen baas” over die 17 machines. In den bouw zeggen ze je wat je moet doen en wanneer. Nu organiseer ik zelf mijn werk. Dat is veel idealer.  Het werk is fysiek toch wel iets minder lastig.  Daarom ben ik niet minder moet ’s avonds.  Zeker als je de vroegen hebt.

IN PLOEGEN WERKEN:

De laten doe ik echt niet graag. Lang slapen ’s morgens kan ik al niet.  En zo laat vertrekken naar je werk, dan ben je ook zo laat thuis, dan moet je nog eten, douchen,… De weken wisselen elkaar af. Je hebt wel pauze, om iets te eten, om eentje te roken…

Vroegen: is van 4.40 tot 13u en de laten is van 13u tot 21.15u maar je moet wel zeker 5 minuten op voorhand op je werk zijn voor de ploegoverdracht. 

"MIJN RAAD VOOR  TOEKOMSTIGE KIEMERS: LAAT JULLIE NIET AFSCHRIKKEN!"

MIJN RAAD AAN DE TOEKOMSTIGE KIEMERS:

Laat jullie niet afschrikken. In de opleiding (die al kort is) vuren ze heel veel moeilijke woorden op je af die je nog nooit hebt gehoord, moet je dingen doen die je nog nooit hebt gedaan. Je moet dat in zo een korte tijd kunnen.  Dat schrikte mij in het begin af: hoe moet ik in een bedrijf gaan beginnen als ik niet weet hoe of wat? Maar bij ons in het bedrijf ik een heel goeie opleiding gekregen, ik was er zeer content van.

PETER VAN STEEN

PETER VAN STEEN

PETER OVER NIELS:

Niels is iemand die gestructureerd is, matuur voor zijn leeftijd. Hij is leergierig, hij heeft zeer veel verantwoordelijkheidszin en hij is ook slim! Dat zijn een aantal eigenschappen die een KIEMer wel nodig heeft.  Deze job vraagt technische kennis en knowhow over kunststoffen en over matrijzen. En die informatie moeten ze dan nog eens absorberen over een heel korte termijn.  

 

Niels heeft voldoende maturiteit om verantwoordelijkheid te nemen en hij heeft ze ook relatief snel gekregen van ons.  Hij is nu verantwoordelijk over een groep van machines.  

 

Ik leg uit dat een verkeerde beslissing of een gebeurtenis of actie nooit een drama is. Het gaat maar over een kunststof stuk, het gaat maar over een matrijs, niets is onherstelbaar.  Ze kunnen maar zoveel doen als hun best, en wij als bedrijf kunnen de rest doen als omkadering.

"VOOR JONGEN MENSEN IS DE STRESS EN DE DRUK IN ZO'N FUNCTIE WEL EEN PROBLEEM,
WANT JE HEBT WEL EEN VERANTWOORDELIJKHEID BINNEN ZO'N GROTE FIRMA. 
MAAR IK DENK DAT WIJ HEN HEEL GOED OMKADEREN, DAT IK HEEL GOED RELATIVEER EN HEN GERUST STEL EN ONDERSTEUN."

PETER VAN STEEN, ZAAKVOERDER VAN ANZIPLAST

STEVEN, KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST, OVER NIELS:

Niels is zeer gemotiveerd, gedreven en leert snel bij. Hij is iemand die echt met veel goesting zijn job uitvoert, dat zie je meteen. Aan de manier waarop hij bepaalde dingen zelf aanbrengt, zijn input, zijn vraagstelling, dat komt naar boven.

 

Dit was nog niet meteen duidelijk tijdens de opleiding, maar hoe meer Niels zelfvertrouwen kreeg in zijn job, hoe meer zijn talenten naar boven kwamen.

 

Zo is Niels al na zes maanden verantwoordelijk geworden voor 17 kleine machines met weliswaar de makkelijkste producten, maar toch, dit is al een serieuze verantwoordelijkheid. Hij werkt hier nu een jaar en krijgt ook meer voeling met de machines om problemen te kunnen oplossen. Er is dan meer denkwerk en minder doe-werk.

STEVEN_1.jpg

STEVEN VAN WALLEGHEM

KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST

"HOE MEER NIELS ZELFVERTROUWEN KREEG IN ZIJN JOB,
HOE MEER ZIJN TALENTEN NAAR BOVEN KWAMEN."

STEVEN VAN WALLEGHEM, KIEM-COACH BIJ ANZIPLAST